Project Congo

 

In 2007 vertrokken de laatste zusters Maricolen uit Congo.

Ze hadden reeds gedurende 14 jaar in Mateko ( provincie Bandundu )

samen gewoond en gewerkt met zusters van een inlandse congregatie

: les soeurs de Marie au Kwango.

In Mateko is het onderwijs volgens Congolese normen goed uitgebouwd.
Zo is er een secundaire school Madadum met 700 leerlingen.
Daarnaast is er een hospitaal(tje) Kivuvu, een foyer waar vrouwen leren naaien, koken,…

Bij het vertrek van onze zusters hebben de zwarte zusters die reeds actief waren in de school,
dat werk verder gezet, maar het hospitaal over nemen konden ze niet.
De zusters Maricolen steunen nog steeds de werking van het hospitaal.

Nu heeft het onderwijs in Congo het heel moeilijk.  Dat betekent dat de ouders moeten betalen voor het onderwijs.
Mensen doen zichzelf vaak tekort om hun kinderen te laten studeren.

De ouders geven begin september geld mee met hun kinderen die vaak van ver komen en intern zijn.
Na een paar maand zijn de centen op en de school stuurt de leerlingen naar huis om geld.

Sommigen zijn daarvoor dagen op weg.
Na een tijdje komen de leerlingen druppelsgewijs terug, en als er al een redelijk groepje is,

hervatten de lessen.
Je kan vermoeden wat dat betekent voor het niveau van het onderwijs…

Maar intussen heeft de congregatie van de Soeurs de Marie au Kwango het zeer moeilijk.
Ze hebben 150 zusters, waarvan er verschillenden nog moeten studeren.
Als iemand van hen ziek of hulpbehoevend wordt, is daarvoor in Congo niets voorzien.
Voor de zusters is dat onbetaalbaar.
Eén van hun flinke zusters, S. Philo, was directrice van de school Madadum.
Als licentiate verdient ze er praktisch niets.
Mocht ze gedoctoreerd hebben, dan zou dat al een serieus verschil maken.
Daarom heeft ze nu, op 56-jarige leeftijd en op vraag van haar congregatie,
in Kinshasa haar studies hervat.
Ze kwam ook in 2016 voor opzoekingswerk naar België.
Eens gedoctoreerd, hoopt ze naar Mateko terug te gaan en de school veder te besturen.

De zusters van Marie au Kwango, en via hen de personeelsleden en de ouders van de school van Mateko,

zouden heel dankbaar zijn wat ondersteuning vanuit België te ontvangen!

 

 

In december 2017 ontvingen we meer nieuws over het project.

 

We kunnen het regelmatig via de media vernemen: het gaat niet goed in Congo!

En overal, ook in het binnenland waar momenteel wel geen oorlog is, voelt men de gevolgen.

En toch doet men op veel plaatsen moedig voort!

De Soers de Marie au Kwango (SMK) zijn in Mateko vooral bij de school Madadum,

een grote secundaire school betrokken.

Maar zowel het loon van de leerkrachten als de werkingstoelagen voor de school

verminderen steeds.

Vandaar de nood aan bijkomende ondersteuning.

We vernemen dat de zusters nu ook betrokken zijn bij een vereniging 'Assolideva'

(zie ook website www.assolideva.fr met een getuigenis van een zuster van de Marie au Kwango).

Die heeft tot doel de migratie tegen te gaan.

Jongeren uit het buitenland hopen een betere toekomst op te bouwen in de steden, maar ervaren

dat de toestand er nog minder goed is dan ter plaatse. Of ze trachten te vluchten naar andere landen,

ook naar Europa, soms met weinig succes.

Om dat te voorkomen tracht die vereniging hen bestaanskansen ter plaatse te bieden.

Zo leert men de jongeren op een goede manier het land te bewerken in de hoop dat ze van de

opbrengst kunnen leven.

Of men leert hen ter plaatse stenen te bakken om zo huizen te kunnen bouwen.

Het is echt te waarderen als je ziet hoe de zusters zich, samen met veel anderen,

moedig blijven inzetten, en dat vaak met heel beperkte middelen.

Een financiele steun is heel welkom

(zuster Christa Tant)